که بسي گل بدمد باز تو در گل باشي

من نگويم که کنون با که نشين و چه بنوش

که تو خود داني اگر زيرک و عاقل باشي

چنگ در پرده همين ميدهدت پند ولي

وعظت آنگاه کند سود که قابل باشي

در چمن هر ورقي دفتر حالي دگراست

حيف باشد که زکار همه غافل باشي

نقد عمرت ببرد غصه دنيا بگزاف

گر شب و روز درين قصه مشکل باشي

گرچه راهيست پراز بيم ز ما تا بر دوست

رفتن آسان بود ار واقف منزل باشي