آنگه دو سه پيمانه از آن مي كه تو داري
 با من به بهايي كه تو داني بفروشد

 
مستم نتوانست كند غير تو بگذار
 صد باده به جوش آيد و صد بار بكوشد

 وقتي كه تو باشي خم و خمخانه تهي نيست
 بايست دعا كرد كه سرچشمه نخوشد

مستي نبود غايت تأثير تو بايد
 ديوانه شود هر كه شراب تو بنوشيد

 مستوري و مست تو به يك جامه نگنجد
عريان شود از خويش تو را هر كه بپوشد

خاموش پر از نعره ي مستانه ي من ! كو
 از جنس تو گوشي كه سروش تو نيوشد ؟

 
تو ماده ي آماده دوشيدني اما
 كو شيردلي تا كه شراب از تو بدوشد ؟ 

 حسین منزوی