چگونه بال زنم تا به ناكجا كه تويي
                                        بلندمي پرم اما ، نه آن هوا كه تويي
 تمام طول خط از نقطه ي كه پر شده است 
                                        از ابتدا كه تويي تا به انتها كه تويي
 ضمير ها بدل اسم اعظم اند همه
                                        از او و ما كه منم تا من و شما كه تويي
 تويي جواب سوال قديم بود و نبود
                                        چنانچه پاسخ هر چون و هر چرا كه تويي
 به عشق معني پيچيده داده اي و به زن
                                        قديم تازه و بي مرز بسته تا كه تويي
 به رغم خار مغيلان نه مرد نيم رهم
                                        از اين سغر همه پايان آن خوشا كه تويي
جدا از اين من و ما و رها ز چون و چرا 
                                        كسي نشسته در آنسوي ماجرا كه تويي
 نهادم آينه اي پيش روي آينه ات 
                                        جهان پر از تو و من شد پر از خدا كه تويي
 تمام شعر مرا هم ز عشق دم زده اي
                                         نوشته ها كه تويي نانوشته ها كه تويي